Ne güzel bir yer buras?.Daha içeri girer girmez güzellikler ensene yap???veriyor. A?açlar, ku?lar, çiçekler, çocuk parklar?, göl, köprüler, göle yap?lm?? ?elale motifleri, havai fi?ek tarz? f?sk?yeler ve her yere özenle yerle?tirilmi? banklar...Her yer yemye?il, c?v?l c?v?l..Herkes huzuru bulmu? görünüyor...
?lerde, hemen gölün kar??s?nda; be?, alt? kadar bo? bank vard?. "Gidip oturay?m bari" diye dü?ündüm.Göle bakarak gittim, banklar?n oldu?u yere. Göle yakla?t?kça, so?uk daha çok etkisini gösteriyordu. So?u?u iyiden iyiye hissetmeye ba?lay?nca farkettim ki, banklar?n bulundu?u bölgeye gelmi?im.Banklara bakt?m, bir de ne göreyim; bir tane bile bo? bank kalmam??t?. O kadar ra?bet görmü?tü ki..Be? dakikada be? bank...
Yer kapmaca oynam??t?k sanki ve ben, ayakta kalm??, oyunu kaybetmi?tim. Ben gölü seyretmeye dald???mda, ku?lar?n çalm?? oldu?u müzik, bitmi? olmal?yd?. Oturmay? ba?aranlar gülüyordu adeta ?a?k?nl???ma. Ben de devam ettim, gölü seyretmeye, oyunu kaybetmenin verdi?i dalg?nl?kla.
Ku?lar?n c?v?lt?s?, gölün so?uklu?u ve palmiyelerin kokusunu hissediyordum, gözlerim kapal?yken. Oldum olas? kendimi kaybetmi?imdir ku?lar?n c?v?lt?s?nda..Ha bir de yeni yeni, çocuklar?n kahkahalar?nda...
Güne? saklambaç oynuyordu, her zamanki gibi saklanmas?n? bilmeden. Hadi yeni ö?rendi?i zamanlar, oyunu bilmedi?inden diyor, geçiyordum. ?imdiyse, budalaca, sakland???n? dü?ünüyordu. Belki de palyaçoluk yap?yordu bizlere. Neden olmas?n, ne zaman bu oyunu oynasa beni güldürmeyi ba?ar?yordu.
Banklar m??..Kimbilir kaç bank bo?ald?, fark?nda bile de?ilim.Ama arkama bakt???mda hiç bo? bank yoktu. Anla??lan(oyun devam ediyordu) hala ra?bet görüyorlard?. Amaan!. Kimin umrunda..Ben huzuru bulmu?tum yeterince...
Yan?ma yana?an küçük bir çocuk, bir ?eyler m?r?ldand?.Sanki soru soruyordu bana...
"Ne güzel de?il mi buras??." diye sordum dalg?nl?kla..
"Bence güzelden de öte" dedi(?nsan i?ine geleni nas?l da duyuyordu ama
).
"Bence de" dedim "Ad?n ne senin?".
"Ad?m Do?a" dedi "Seninki?"
"Ad?n çok güzel, baksana etraf?na" dedim "Benimki de Ça?da?"
"Adlar?m?z? birle?tirelim daha güzel olur" dedi ve ekledi: "Ça?da? bir Do?a"
"Evet gerçekten de öyle". Gerçekten de 'Ça?da? bir do?ayd?' buras?..Biz de 'Ça?da? ve Do?a'..."Peki, ba?ta ne sormu?tun bana?"
"Saatin kaç oldu?unu sormu?tum" dedi.
...Ve saati söyledikten sonra, te?ekkür edip gitti.
Akl?mda hala Do?a'n?n harika benzetmesi varken; güne?, oyunu çoktan b?rakm??, batm??t?.
I??klar?n suya yans?mas?ndan, gözümü uzunca bir alamad?m.Ya?ama benzetiyordum o yans?malar?.Onlarda yay?l?yordu uzunca suya, insan?n do?aya yans?mas? gibi. Her ya?ant?n?n sonu oldu?u gibi, ???klar?n da bir bitim noktas? vard?.
...Ve art?k eve gitme vakti, geldi çatt?.
Çocuklar?n kahkahalar?nda do?ay? bulmu?tum..I?iklar?n yans?mas?nda kendim...
...Ve dü?ündüm; ya?anacak onca güzellikler varken, ne anlam? var umutsuzlu?a dü?menin.
Umut hep yan?m?zda..Yan?ba??m?zda...
Baksana hemen yan?ba??m?zda 'Ça?da? bir do?a'...
....Do?a hayali bir kahramand?r...
?lerde, hemen gölün kar??s?nda; be?, alt? kadar bo? bank vard?. "Gidip oturay?m bari" diye dü?ündüm.Göle bakarak gittim, banklar?n oldu?u yere. Göle yakla?t?kça, so?uk daha çok etkisini gösteriyordu. So?u?u iyiden iyiye hissetmeye ba?lay?nca farkettim ki, banklar?n bulundu?u bölgeye gelmi?im.Banklara bakt?m, bir de ne göreyim; bir tane bile bo? bank kalmam??t?. O kadar ra?bet görmü?tü ki..Be? dakikada be? bank...
Yer kapmaca oynam??t?k sanki ve ben, ayakta kalm??, oyunu kaybetmi?tim. Ben gölü seyretmeye dald???mda, ku?lar?n çalm?? oldu?u müzik, bitmi? olmal?yd?. Oturmay? ba?aranlar gülüyordu adeta ?a?k?nl???ma. Ben de devam ettim, gölü seyretmeye, oyunu kaybetmenin verdi?i dalg?nl?kla.
Ku?lar?n c?v?lt?s?, gölün so?uklu?u ve palmiyelerin kokusunu hissediyordum, gözlerim kapal?yken. Oldum olas? kendimi kaybetmi?imdir ku?lar?n c?v?lt?s?nda..Ha bir de yeni yeni, çocuklar?n kahkahalar?nda...
Güne? saklambaç oynuyordu, her zamanki gibi saklanmas?n? bilmeden. Hadi yeni ö?rendi?i zamanlar, oyunu bilmedi?inden diyor, geçiyordum. ?imdiyse, budalaca, sakland???n? dü?ünüyordu. Belki de palyaçoluk yap?yordu bizlere. Neden olmas?n, ne zaman bu oyunu oynasa beni güldürmeyi ba?ar?yordu.
Banklar m??..Kimbilir kaç bank bo?ald?, fark?nda bile de?ilim.Ama arkama bakt???mda hiç bo? bank yoktu. Anla??lan(oyun devam ediyordu) hala ra?bet görüyorlard?. Amaan!. Kimin umrunda..Ben huzuru bulmu?tum yeterince...
Yan?ma yana?an küçük bir çocuk, bir ?eyler m?r?ldand?.Sanki soru soruyordu bana...
"Ne güzel de?il mi buras??." diye sordum dalg?nl?kla..
"Bence güzelden de öte" dedi(?nsan i?ine geleni nas?l da duyuyordu ama
)."Bence de" dedim "Ad?n ne senin?".
"Ad?m Do?a" dedi "Seninki?"
"Ad?n çok güzel, baksana etraf?na" dedim "Benimki de Ça?da?"
"Adlar?m?z? birle?tirelim daha güzel olur" dedi ve ekledi: "Ça?da? bir Do?a"
"Evet gerçekten de öyle". Gerçekten de 'Ça?da? bir do?ayd?' buras?..Biz de 'Ça?da? ve Do?a'..."Peki, ba?ta ne sormu?tun bana?"
"Saatin kaç oldu?unu sormu?tum" dedi.
...Ve saati söyledikten sonra, te?ekkür edip gitti.
Akl?mda hala Do?a'n?n harika benzetmesi varken; güne?, oyunu çoktan b?rakm??, batm??t?.
I??klar?n suya yans?mas?ndan, gözümü uzunca bir alamad?m.Ya?ama benzetiyordum o yans?malar?.Onlarda yay?l?yordu uzunca suya, insan?n do?aya yans?mas? gibi. Her ya?ant?n?n sonu oldu?u gibi, ???klar?n da bir bitim noktas? vard?.
...Ve art?k eve gitme vakti, geldi çatt?.
Çocuklar?n kahkahalar?nda do?ay? bulmu?tum..I?iklar?n yans?mas?nda kendim...
...Ve dü?ündüm; ya?anacak onca güzellikler varken, ne anlam? var umutsuzlu?a dü?menin.
Umut hep yan?m?zda..Yan?ba??m?zda...
Baksana hemen yan?ba??m?zda 'Ça?da? bir do?a'...
....Do?a hayali bir kahramand?r...
