Son sahnedeyiz. Bir kibrit çöpü gibi kirlendi ya?amlar. Kitap sayfalar?nda gizlenmi? hayatlar. Sayfa aralar?nda kurumu? yapraklar ve yar?m kalan an?lar.


Bir kristalden geçip k?r?lan ve öylesine renklenen umutlar var ya?amda. Sonsuz mavide kaybolsun ya?amlar. Bölünmü?, y?pranm?? ve ucu yanm?? an?lar var. Kim isterdi ki, an?lar? yar?m kals?n, parçalans?n, hiç tamamlanmas?n; belkide kimse istemezdi. Fakat öyle zamanlar gelirdi ki kopsun burada film yar?m kals?n tamamlanmas?n istenirdi.
Her kitab? okurken gözümüzün önünde bir set olu?ur sanki bir film izliyoruz. Olanlar, ya?ananlardan bir ?eyler ekleriz kendimize. Dü?ünür, sorar ve cevap bulmaya çal???r?z.
?ark?lar vard?r bizi anlat?r, ?ak?lar vard?r bize anlat?r. Her ya?amda bir ortakl?k vard?r. Hayat?m?za birinin girmesini isteriz, bizim varl???m?z? biri bilsin, ya?am?m?z? payla?s?n isteriz.

Ya?amlar gibi parçalanm?? bir yaz?. ?çimizde hiçbir ?ey tamamlanmadan, yitip gitmeden ba?ka bir macera, ba?ka hevesler. Birinin hakk?n? vermeden di?erinin üzerine dü?meler. Herkes parçalanm?? ya?amda; beyni, kalbi, bedeni ayr? ayr? yerlerde. Perde kapanmak üzere ve çekiliyor hafif ???klar. Selam veriyor tüm yar?m kalm?? ya?amlar.





ÖZLEM ÖZKAN

Çok fazla karamsar olmasa da beni iyice karartt?

anlat?m ve ak?c?l?k oldukça ba?ar?l?, t?kler özlem

Te?ekkürler Özlem...
Oldukça ak?c?...

Çok güzel bir yaz? gerçekten.Anlaml? ?eyler anlat?yor,özellikle bu k?s?m.Te?ekkürler.