Bir okul bahçesinde babam?n kuca??nda
Ne kadar mutlu ne kadar ne?eli bir çocukluk...
Kendi odamda bilgisayar ba??nda yan?mda annem kar??mda sevgilim
Müthi? bir ergenlik...
Kuca??mda çocu?um, koynumda sevgilim
?ahane bir evlilik...
Bunlar do?al ?eyler de?il mi?
Ama ayn? ?ekilde ya?ayan kaç insan var?
Bu ne bir ?iir ne de bir yaz? sadece duygular?m? anlatmak istedim ya do?al olan ?eylerden neden uza??z? Neden vefa kalmad? insanlarda? Neden seviyorum derken ba?ka gözler aramak? Neden can?m o?lum, k?z?m varken pi?t demek? Her?eyi t?k?r?nda ya?amak varken ço?u isteyip de elimizdekinden de olmak? Ölmek üzere olan birini b?rak?p sevgili pe?inde ko?mak insanl?k m?? Ya da sevgilinin yan?na gidip aileden kopmak?
Çok saçma bir yaz? fark?nday?m silinecekse de silinsin ama insan olarak kendimize gelelim her zaman kaybettikten sonra de?erini anlamayal?m ne ailenin, dostun, arkada??n; ne de sevgilinin... Benim bi ö?retmenim vard? her konu?mam?z da '' Vefa ?stanbul'da bir semt ismi olarak kalmas?n'' derdi. Çok gülerdim... ?imdi ise anl?yorum vefas?zl?k insan? yapayaln?z b?rak?yor... Ben de art?k herkese '' Vefa ?stanbul'da bir semt ad? olarak kalmas?n'' diyorum ?imdi onlar gülüyorlar...
