Susuz kalmıştım bir yaz gününde
Yapraklarım solmaya yüz tutmuştu
Köklerim en derine uzanmıştı
Bir damla su...
Bir damla su bile yoktu!
Çiçeklerim çoktan solmuşlardı
Gün ışığı sadece kavurmak için vuruyordu artık
Geceler rahatlatıyor ama çare olmuyordu!
Sen çıktın sonra
Sen yağmur yüklü bulutumdun
Tam üstümde durdun
Yağdın, yağdın, yağdın...
Her susuz kalışımda sen vardın
Ne zaman susuz kalsam
Sen bana yağardın...
Sonra aniden yok oldun
Ya yağarken tükendin ya da...
Ya da yağacak başka canlar buldun!
Tekrar kurudum bu sefer
Çiçeklerim direk soldular
Köklerim yukarı çekildiği için bir damlacık su bile bulamadılar
Sana alışan yapraklarım kurudular
Senin suladığın dünyam kayboldu...
Şimdi sadece bir gövdem bir de köküm var!
Ya söküp atacaklar beni bu topraktan
Ya da bir rüzgar esecek alcak beni bu hayattan...