Güne? oyuncak olursa bir çocu?un elinde, i?te o gün bayram arefesidir bize…
Odam?z?n bir kö?esine sinmi?, en iyibilmecelerle oyunlar oynarken; bir de karamsarl??? dost edinmi?ken; ölü bir gece kelebe?inin bulunmas? ile son bulur hikayelerimiz. Bilmece de?ildir bilememecedir söylediklerimiz. Ölümdür bizim bir kahraman?m?z. Sonlar?n mutlu oldu?u kitaplardan esinlendi?imiz de olur; mutsuzluktur, kap? t?ng?rt?s?na uyan?p çalar geceleri bir h?rs?z gibi. Çünkü gece ay ?????ndan sakl?d?r her seferinde...
Tarihler takvimlerde güzelce yer edinmi? ancak hep kötüdür ak?lda seçtikleri yerler. Kö?e kapmaca, kovalamaca, saklambaç oynar akl?m?z gerçeklerle. Ve ke?kelerden dem vurur yüre?imiz; çünkü biz beceriksiziz. Çünkü biz yang?nlar? sadece ormanlarda biliriz. Bir de geç kalm??l???m?zda. Sevmeye ve sevilmeye yanl?? bir ?eyler girerse silkeleriz üzerimizden; çünkü biz tahammülsüzüz. Çünkü hep mutsuzlu?u bilir ve hikayelerimizin ba? kahramanlar?n? “biz” saysak da, asl?nda ba?ka kahramanlar seçeriz. Hiç ya?amam?? ve ya?anas? bir olas?l?k ta??mayan kahramanlar.
Ba?kalar?n? severiz ba?kalar?n?n gözlerinde. “Biliyoruz sand???m?z kendimiz”den ba?ka birisidir gösterdi?imiz. Hem ba?ka birini sevip hem de ba?ka biri oldu?unu sanmak; i?te bu bizim aldan???m?z.
Önce beklemek vard? en iyi bildi?imiz. Bekledi?imizin ad? dü?lerde söylenir, kendisi bize gel derdi. “Gel” demek bizim dile?imizdi ve s?rf bu yüzden beklenecekti. Ellerimizle, dilimizle ve en nihayetinde gözlerimizle verdi?imiz davetler vard?. Birilerinin söyledi?i ve birilerinden ö?rendi?im gibi; gönül kap?s?n?n tokma?? yoktur ve içerden aç?lmaz. O kap? ki ancak -sahibi sen olsan da- anahtar? ba?kas?nda oland?r. Ve kap?n?n aç?laca?? saat yak?nd?r. Birilerinin söyledi?i ve birilerinin ö?retti?i gibi i?te… Kap? an gelip aç?l?verdi ve güzeldi. ?lk ad? sevmek olan?n, ikinci ad?na sevilmek denildi; gelen “sevmek sevilmek”ti........
salih enes yaman (odrik)
