Ne kadar yak?nsan o kadar uzakt?n bana!
Masumlu?umuzu yitireli çok olmu?, seni yitireli çok olmu?..
Belki hoyratça kulland?m seni.. Ruhuma gönderilen bu hediyenin hoyratça kullanmam?n bedelini öüyordum belki de. Çok a??r gelir oldu bu sessizlik, bu ç?rp?n??, bu insanlar.. sensiz tahammül edilmez oldu her ?ey. “Sabr?m?z? yitirdik bir cemre vakti” diyor ya ?air.. Sabr?m?z? yitiriyoruz.
Teselli arma?anlar? veriyor hayat kimi zaman!
Sonbahar yapraklar? gibi savrulup gittik, ayn? gövdede nefes al?rken, büyümeyi ö?renirken, zaman h?zl?ca geçiverdi. Sonbahar gelince birbirinden ayr?lacaklar?n? anlayan yapraklar gibi titredim gidi?inde.. dakikalara s??d?ramad???m sen ve özlemim! Ne güzel dedin;” Oysa önceleri birbirimizden olu?urduk!” her geçen gün al??aca??ma daha bir fazla koyuyor sensizlik..
Eger insan bir çice?i seviyorsa ve milyonlarca yild?z?n üzerinde bu cicekten yaln?zca bir tanecik varsa, yild?zlara uzaktan bakmak bile bu insan? mutlu etmeye yeter. Çünkü insan kendi kendine 'i?te benim çiçe?im oralarda bir yerde' diyebilir.
”Y?ld?zlardan birinde ben ya??yor olaca??m. ben gülüyor olaca??m bir tanesinde. ve geceleyin gökyüzüne bakt???nda bütün y?ld?zlar gülüyor gibi olacak... yaln?zca senin gülen y?ld?zlar?n olacak!
ve üzüntün hafifledi?inde beni tan?m?? olmak hep seni mutlu edecek,benimle gülmek isteyeceksin. bunun için de arada bir pencereni açacaks?n... dostlar?n gökyüzüne bak?p bak?p güldü?ünü görünce çok ?a??racaklar! onlara 'y?ld?zlar hep güldürür beni!' diyeceksin. deli oldu?unu dü?ünecekler.”
Ey dostluk..
Ey merhamet..
Nerdesin?..
sa?olas?n kelebeem
