Gözlerimi açt???mda tan henüz a?armaktayd?
Ay solukta olsa duruyordu gece b?rakt???m yerde
Sonra y?ld?zlar? arad? gözlerim,
Hepsi yok olmu?tu
Hepsi gizlenmi?tim aray???ma inat
Gülümsedim...
Do?aya gülmeyi ö?renmi?tim art?k,
Bir serçenin uçmak için kanat ç?prmas?n?
Bir kedinin bir kaç lokma için çöplere dalmas?n?
Ezberlemi?tim...
Bir köpe?in insan? korkuttu?undan çok insandan korkttu?unu anlam??t?m
Yitirilmi? dü?lerin üzerine a?larken
Asl?nda onlar?n da do?an?n bir parças? oldu?unu anlamam ise
Leyleklerin göçüyle oldu...
?ki leylek bir yuva kurdular kar??daki harabenin çat?s?n?
Zaten yeri belliydi her sene gelirlerdi
Sonra birinin öldü?ünü gördüm di?eri bir kaç gün yan?ndan ayr?lmad?
Ama göç vakti geldi?inde önce yuvadan ç?kart?p att? di?er leyle?i
Sonra uzakla?t? arkas?na bile bakmadan...
Aradan tam bir y?l geçti ve yine y?ld?zlar?n kö?e bucak kaçt??? bir tan vakti
Ayn? çat?da geçen sene beni terkeden leylek duruyordu
Önce sevindim sonra biraz irkildim
Evet yine iki leylek vard? çat?da
Biri geçen sene beni ve sevdi?ini terkeden leylek
Di?eri ise belki de hiç bir ?eyden habersiz...
O gün anlad?m ki do?aya gülümsemeli
Gülmeyi ö?renmeli her ?eyden önce
Sevmeyi ve hatta sevginin bitebilece?ini ö?renmeli
Her?eye ra?men gülebilmeli insan
Do?aya inat gülümsemeli...

payla??m için t?k..