DÜ?ÜNMEK
?nsan dü?ünür; yatar dü?ünür, kalkar dü?ünür, evden ç?kar dü?ünür, gezer dü?ünür, oturur dü?ünür ama illa dü?ünür. Ve pek çok insan dü?ündü?ü için ezilir, bask? görür, i?kence çeker ve ölür. Ama yine de dü?ünür, ölürken bile...
Baz?lar? da dü?ünmez, sevmez dü?ünmeyi, beynine nifak tohumlar?n?n hücum edece?inden korkar ve kal?p yarg?larla ya?ar. Mutlu ya?ar ona ili?ilmedi?i sürece ve o da ölür. Kendi gerçekleri vard?r; içine hapsoldu?u... Kendi gerçekleri vard?r; asl?nda kendine ait olmayan, birilerinden duydu?u...
Bu iki tip insan pek sevmez birbirlerini. Hele dü?ünmeden ya?ayan; bo?mak ister dü?üneni, yeni ufuklar aç?lmas?n ister, öyle kals?n ister. Ve yine bu insan, genelde de ba?ar?r kendi dünyas?n? kurtarmay?, ba?ka dünyalar? yok ederek.
Bilgi sahibi olmayanlar fikir sahibi olurlar genelde ve de pek bi cevval olurlar. Kendilerinden çok emindirler; mutlaka onlar?n dedikleri gibi olmu?tur, ba?ka türlüsüne imkan yoktur çünkü onlar her?eyi bilirler. Dü?ünmedikleri için, kendi fikirleriyle çat??mazlar ve kendi yanl??l?klar?na ili?kin bir kayg?lar? da yoktur. Kendileri gibi olmayan herkese lay?k olarak gördükleri ?ey; yok etmektir. Maazallah; bir gün kendilerinin de dü?üncenin pe?ine tak?lma olas?l?klar? vard?r çünkü. O nedenle en kolay yoldur, dü?ünceyi yok etmek... Ne zaman dü?ünen birisi dünyadan elini-ete?ini çekse o gece di?erleri rahat uyurlar; bir kaleyi daha koruduk diyerek... Ama bilmezler ki giden, giderken b?rakt??? bir tohumla tüm kaleleri alttan rahats?z etmeye ba?lam??t?r. Kurulu düzenleri ne kadar engellemeye kalksalarda de?i?ecektir art?k.
Dünyay? hep ba?kalar?n?n gözlerinden gördükleri için illa birilerine benzemek, onun gibi ya?amak, ve bir de anlam verilemez bir ?ekilde; onun gibi dü?ünmek! gibi hedeflere sahiptirler. Ve ne yaz?k ki "as?l" olan ki?inin en kötüsünden birer kopyas? gibi gezerler, "as?l" ki?iye en büyük sayg?s?zl??? yaparak. "As?l" ki?i en çok bu tip insanlar yüzünden do?ru olarak anla??lamaz, en çok bu tip insanlar yüzünden ?st?rap çeker. Çünkü o "as?l" ki?i de bir dü?ünendir sonuçta...
Ve günümüzde hala birisi, s?rf dü?ündü?ü-dü?ünebildi?i için; ba?kalar? taraf?ndan yok edilmeye mahkum oluyorsa, s?rf ba?ka türlü dü?ünüyor diye d??lan?yorsa, s?rf di?erleri gibi olmad??? için ayr? muameleye tabii tutuluyorsa orada hala birileri dü?ünmemeyi ya?am biçimi olarak sürdürüyor demektir... Bir dü?ünen olmak, binlerce dü?ünmeyen aras?nda kaybolmaktan bin kat daha iyidir...