Kırık Satırlar

yalnızlık girince odama, matemim köpürür
üzüntüm o kadar çok ki, kısa sevinçleri süpürür
kederlerimi hep, gülücükle gizledim
kendimeydi derdim, ortalık yerde deşmedim
kırıktı kalbim; görünmesin diye girişleri sisledim
herkes beni şen sanmakta, ben bir kırık daha eklerim
karantinaya aldım kendimi; olmam gereken yerdeyim
dünya çok sıktı beni, bırakın artık gideyim

hayat güleryüzlü değildi benim için
sersefilde düştüm
hiç te kötü bir şey değil
ben ölümü düşümde gördüm

insanoğlu ki kendisiyle övünür
ne dost bildiklerim var ki; sade sömürür
ne var ki güneş çekilince, dünya karanlığa gömülür
insanımdan bi fayda yok; sade Rabb'e dönülür
neye yarar ki mal, makam ve kat
bir avuç toprak hepsini götürür

hayat güleryüzlü değildi benim için
sersefilde düştüm
hiç te kötü bir şey değil
ben ölümü düşümde gördüm

haydi artık
ölümle arama giren bağı çözün
hiç bir beklentisi kalmadı
ve umudu dahi yok; aynada gördüğüm yüzün
ki her baktığımda yansıyan sade hüzün
doğru apaçık ortada iken
pul etmez değeri yalan sözün
sökün verdim ölüme doğru ki;
hayata dair tüm rütbelerimi sökün

hayat güleryüzlü değildi benim için
sersefilde düştüm
hiç te kötü bir şey değil
ben ölümü düşümde gördüm