Gel, Misafirim Ol Bahar
Elimde kahvemi yudumlarken bir yandan; di?er taraftan ÖSS haz?rl?k Türkçe yaprak testimi kolaçan ediyordum, bir paragrafa ili?ti gözlerim. Bu paragrafla açmak istedim paragraf?m?:
“Her yeni y?l ‘bir bahar geldi’ yaz?s? yazmak adettir ya! ‘ne olmu? yani’ diyordum içimden; onca yoksulluk, onca ac? varken, diyordum, kim bakar mevsimlerin gelip geçti?ine? O trafik, o kalabal?k içinde biri paçama yap??t?, çeki?tirip duruyor. Kim bu münasebetsiz, diyecektim ki bakt?m bir ufak i?de fidan?. Aaa, i?de fidan?! Hem de çiçe?e durmu?. Gel de yazma bakal?m.”
Gel de yazma…!
?ubat?n sonu mart ay?n?n ba?lar? ?imdi. K?? ellerini uzatm?? bahara –elim sende- diyor; bulutlar, rüzgara selam vererek –yol senindir karde?im- buyur ediyor; Güne? en ince ad?mlar?yla yakla??yor Dünya’ya ve f?s?ld?yor kula??na “özledim seni”
Görmemek mümkün mü?
?imdi bütün masallar yeniden yaz?l?yor. Arkada??m e?ek oyuna ça??r?yor. Annem d??ar?da bana sesleniyor “çabuk gel, çama??rlar ?slan?yor.” Ey hayat! kabu?unu k?r ?imdi, sen de gel bizimle, kat?l e?lencemize, niye diye sorma … niyesi mi var! Bahar geliyor…
Ba?la bitirler çalar saatimde. Zaman, zamanla yar??ma zaman?. Birer küçük çocu?uz hayatta, ellerimiz var, ayaklar?m?z var. Sendelemek görevimiz; dü?mek, yuvarlanmak; kirlenmek bazen… sonra yeniden… Duyumsamak o kokuyu, ferah?, temizi ta içimizde; safl???, güzelli?i oturtmak en güzel kö?emize. Ve ad?mlarla yava?latmak çirkinli?i, iyi olan? almak kuca??m?za… ?imdi. Ne zaman olacak ba?ka? Gözlerimiz ne zaman görecek yeniden bahar? da ne zaman tutacak ellerimiz yeniden, ne zaman?
?nanm?yorsan bana; kalk sabah?n be?inde, aç pencereni. Önce ver kendini pencerenin aç?kl???nda içeri giren so?uklu?a, sonra dön Güne?’e ver selam?n?. Ard?ndan bekle do?an?n uyanmas?n?, ku?lar gelsin evinin önündeki duvara, ötsünler; korkuluklar?n dibindeki erik a?ac?n?n çiçekleri açs?n, göstersinler sana yüzünü; ç?k d??ar?ya kokla tümüyle, alabildi?in kadar al içine bahar?. Üstüne yap kahvalt?n?. Yeniden dü?ün. Söyle bana –ya??yorsan- ya?amak istiyorsan hangi hayat??
Ya?amamak elde mi?
Ben açt?m kap?m?. Bekliyorum misafirimi. Niyetim a??rlamak onu en güzel soframda. Niyetim onu memnun etmek. Niyetim ho?nut b?rakmak onu kald??? sürece. Ki gelecek y?l yeniden u?ras?n, yeniden görü?elim. Bir kez daha merhabala?al?m, yine ya?murlar ya?d?rs?n üstüme –hüzünleneyim-, yeni giysiler örtsün belime –sevineyim-, çiçekler doldursun kucaklar?ma da –umutlanay?m- ve yine gelsin,
Gelsin ki “gelmesin demeye ne hacet?” Daha gitmeden bekliyorum… Gel… Gel, misafirim ol Bahar.