ÇANAKKALE BİR DESTAN
Çanakkale; yenilmezlerin yenildiği,destanların şehri.Öyle bir şehir ki İngilizi,Fransızı herkesin gözü burada.Çanakkale geçilirse İstanbul süşecek,vatan düşecek.Ama onlar bilmez ,bilemezler nerden bilecekler ki Çanakkale geçilmez...
Çanakkale Savaşı dediler adına fakat bilmiyorlardı ki orada bir destan yazılacağını...Bilmedikleri sadece bu değildi aslında... Türk askerinin Türk milletinin hangi zaman ve durumda olursa olsun vatanını son ana kadar savunacağını da bilmiyorlardı.Bunları öğretmek hiç de kolay olmadı.
Bu uğurda hayatının baharında kaç genç toprağa düştü...Kaç ana evlatsız kaç çocuk öksüz kaldı...Geride kalan asker perişan,ayağı çıplak karnı aç ve sayıları oldukça azdı...
Aslında can akıyordu Çanakkale'ye..Tıbbiyelisi,öğretmeni,öğrencisi herkes ölüme koşuyordu...Ama olmuyordu...Bir türlü düşman askeri kadar çok olamıyorlardı.Düşman askeri karınca sürüsü kadar çoktular ve bir akbaba gibi sinsiydiler...Sanki hepsi ölüm makinesiydi,ölüyorlar ve öldürüyorlardı.Geçirmişlerdi pençelerini topraklarımıza,dört koldan sarılmışlardı boğazımıza...Makinalı tüfekler vakitsiz başak biçer gibi biçiyordu Türk askerlerini..Kendilerine değil toplarına tüfeklerine güveniyorlardı.Düşman mermileriyle ,toplarıyla; cenneti andıran şehir Çanakkale'yi cehenneme çevirmişti. Her taraf kan her taraf şehit.Derelerden kan akıyor ,çiçekler artık kan kokuyordu.Koskoca vadiler iki kat şehit dolmuştu.Ama yine de bitmiyordu Türk askeri.Şehit olan askerin yeri o kadar çabuk dolduruluyor ki sanırsınız toprağa düşen şehit bir fidan gibi yeniden yeşeriyor...Bir askerin gönlünde bin asker can buluyor .Mehmetçiğin yüreğinde bin düşmana bedel iman varken kolay mı ki Türk askerini bitirmek ? Söyleyin kolay mı Çanakkale'yi geçmek ? Türk askeri bu,Türk evladı canını verir vatanını vermez.Makinalı tüfeğe karşı çakıyla,topa karşı süngüyle yürür.Vatan bu hiç bir şeye benzer mi ?Var mıdır ondan daha üstün tutulacak bir şey. Elbette yok ve de olmayacak olamaz da zaten...Çanakkale'de yazılan bu destandan sonra kolay mı bir kez daha gelsinler boğazımıza saldırmaya.Bu vatanın evlatları izin verir mi onlara ?Sizce geçilebilir mi Çanakkale böyle bir savaştan sonra...?Öyle ki bu savaşta kanla yıkandı Çanakkale ...Kan gölüne döndü Marmara...Hangi düşman ayağı cesaret edebilir bu kanla yıkanmış topraklara basmaya... Hangi düşman gemisi girebilir bir zamanların kan gölü Marmara'ya ?Zor hem de çok zor bu vatana bir kez daha el sürmek...
Nihayet Çanakkale Savaşı'nı kazanamayacaklarını ,Türk askerinin ,Türk evladının canını verip vatanını vermeyeceğini onlarda anladı.Artık son gelmişti...Karınca sürüsü dağlıyor,sinsi akbaba kanatlanmış kaçıyordu.Düşmanın vatan topraklarına geçmiş pençeleri teker teker sökülüyor ,boğazımıza saldıran kollar kırılıyordu.Ve kaçan düşman gemileri üstünde beyaz bir martı çığlık çığlığa bağırıyordu. Tüm dünyada yankılanıyor sesi.. Diyor: "ÇANAKKALE GEÇİLMEZ !..."
Zülfiye AVCI
