Ele?tirilmekten öyle yoruldum ki. ?öyle konu?. Onu yapma millet ?unu der. Hep böyle büyümedik mi.
5 ya??na kadar en cesur anlar?m?z? ya?ad?k. Korkusuz,her?eyi yapabilmenin sevincini ya?ad?k. Yapt?klar?m?za çocuk k?l?f?n? giydirdiler en cesur o diyemedikleri için.
6 ya??na geldi?imizde. 40 dk derste uslu dur. Yoksa ö?retmen seni sevmez. ??mar?k ve yaramaz derler. ?lk uyar?y? ald?k. ?lk savunmay? da AMA BEN diye ba?layan cümleyle kurduk. Sonra t?pk? bir at gibi yeti?tirildik. ÖSS ve OKS yi kazanmak için. Asl?nda hep bask? yap?lm??. Dü?üncelerim bile engellenmi?. Korkular yüklenmi? sürekli.
?uan ç?k?p sokakta ba??rarak ?ark? söyleyemem. Çünkü ?imdi giydirebilecekleri k?l?f küçük ve eskimi?.
Art?k ne dü?ünece?imi bilmiyorum. Ya da dizlerimin üstüne dü?meden ne kadar ayaklar?m?n beni dayayabilece?ini. Çünkü bedenim günden güne halini kaybederken ,ruhum sürekli kilo al?yor. ?yi yada kötü yapt???m her?ey ruhumu ?i?manlat?yor. ??te bu yüzden ayak bileklerim beni ta??yamayacak kadar güçsüz.
?uan bedenimi besleyen tek ?ey hayallerim ve ümitlerim.
Ümit etmek i?kenceyi uzat?r biliyorum.
Ama ara ara i?kenceyi hissetmenin uyar?c? etkisini duymak ho?uma gidiyor. Bazen bunu bile engellemk istiyorlar. Aniden çalan telefonum, kap? zili ,egzozu sökülmü? araç sesleri sana bu hayal fazla diye ba??r?yorlar. Oysa
''ÇÖLDEY?M D?YE KERTENKELE HAYAL ETMEK ZORUNDA DE??L?M L?MONATA HAYAL EDEB?L?R?M.??te bunu bilmiyorlar.
Çocukken ya?ad???m mutlu olman?n konforunu,gençken bu ?ekilde ödetiyorlar
