Her masal..bir kül kedisi atar hayat içine , ya?ayanda sakl? kalan bir peri de?ne?i
bir iz b?rakan ayak gölgesi , masal bu ya
baz? kahramanlar?n nefes alabildi?i sayfa aras?, kelime ba?? cümle sonuna s??an a?klar! ...
sonra uyanan masal ku?u ... ve öyküyü anlatan "ölü kad?n"
susan...
belkide ta? bir heykelin duda??nda küçük bir iz bende kalan donuk tebessüm....
yada monalisa! ...
bir dokunu?da k?r?lan bir parça ta? , bir el izi
geçtim!...
geçtim her?eyden
?ahitsin...
(can?m?z?n s?k?ld???...ve art?k kadere falan de?ilde..
direk kendimize k?zmaya ba?lad???m?z hiç bir ?ey istemiyorum
psikolojisine girdi?imiz o tehlikeli an da...
belki de yap?labilecek en tehlikesiz ?eyi yap?yoruz...
"küçük bir çelme tak?yoruz hayata..."
dün mor´dum bugün siyah....valla yar?n?n garantisi yok!
öyle ya neyin garantisi var ki hayatta...
belki sessiz bir ba?kald?r?...siz beni böyle sevdiniz ama
bak?n ben asl?nda.... böyle de....böyle de....
"yine sevecek misiniz inad?"
belki de içimizden çekti?imiz "of" lar?n en afillisi...)