Dün yoruLmu? bir ?ekiLde , ba??m? camdan destek aL?cak bir ?ekiLde cama dayam??ças?na , metroda oturmu? bir?eyLer dü?ünürken kendimce , metronun durmas?yla , metroya bir 'anne' ve minicik eLLeriyLe dü?memesi ve y?k?Lmamas? için annesinden destek aLan bir 'minik' bindi.Kendince bir?eyLer söyLüyordu annesine , tebessüm ediyordu.O 'minik'`i izLedim inene kadar ve o minik benim bir?eyLer karaLamam? sa?Lad?.

Seni terkedene a?Lacaks?n ama y?k?Lmayacaks?n reaLitesini dü?ünerek . Yok oL ama kin kusma dedim kendi kendime her ne oLursa oLsun.

Mümkünmü s?k?nt?Lardan ar?nm?? bir dünya ? Hepimizin hayat?nda oLacakt?r eLbette , ya?anm??L???n ve bir türLü geçmeyen geçmi?Lerin ac?s?. Bazen öyLesine artacak ki s?k?nt? deniLen iLLet , 'minik eLLerimiz' Le tutunaca??m?z 'anne' miz yan?m?zda yok iken yoruLacak bitkin dü?ecek ve oLdu?umuz yere y???Laca??z.Ama bir ???k , hemde yan?ba??nda.'KaLk evLat , sak?n durma , kaLk' diyebiLen bir ???k.
Ad?ysa 'diriLi?'

DiriLmek. öLmeden , ya?arken yeniLenmek , bunu ba?armak. Hayatta tekmi?sin dü?üncesini benimseyerek ve hiç bir ?eye ba??mL? kaLmay?p kimseye tamahkar oLmadan dimdik durabiLmek.Her?ey bunda sakL?yd? yani 'hayattaki duru?un'da.

Sak?n büyüme 'minik eLLi , minik.'

diyerek indim metrodan.

Minik bir tebessüm
Anlat?m tarz? ho?.
Te?ekkürler...

Ne güzel bak?pta böylesi masum ?eyleri görebilmek....

Payla??m için te?ekkürler.

yeri gelir bir tebessüm neler yapt?rmaz ki insana..
t?kler faraway

o minikler her zmn benim tebessüm etmeme yol aç?yor. kar??ma geçip gülüyorlar. saç?yla oynay?p ??mar?kl?k yap?yorlar. nas?l masumlar,nas?l tatl?lar yaa..!!

ufak bir tebessüm..


"Küçük bir k?z, hüzünlü bir yabanc?ya gülümsedi.
Bu tebessüm, adam?n kendisini daha iyi hissetmesine sebep oldu.

Bu hava içinde, yak?n geçmi?te kendisine yard?m eden bir dosta te?ekkür etmedi?ini hat?rlad?.
Hemen bir not yazd?, yollad?.

Arkada?? bu te?ekkürden o kadar keyiflendi ki, her ö?len yemek yedi?i lokantadaki garson k?za yüklü bir bah?i? b?rakt?.

Garson k?z, ilk defa böyle bir bah?i? al?yordu. Ak?am eve giderken, kazand??? paran?n bir parças?n? her zaman kö?e ba??nda oturan fakir adam?n ?apkas?na b?rakt?.

Adam öyle ama öyle minnettar oldu ki...
?ki gündür bo?az?ndan a?a?? lokma geçmemi?ti.
Karn?n? iki günden beri ilk defa doyurduktan sonra, bir apartman bodrumundaki odas?n?n yolunu ?sl?k çalarak tuttu. Öyle ne?eliydi ki, bir saçak alt?nda titreyen köpek yavrusunu görünce, kuca??na al?verdi.
Küçük köpek gecenin so?u?undan kurtuldu?u için mutluydu.
S?cak odada bir sa?a, bir sola durmaks?z?n ko?u?turdu.
Gece yar?s?ndan sonra apartman? dumanlar sard?. Bir yang?n ba?l?yordu.
Duman? koklayan köpek öyle bir havlamaya ba?lad? ki, önce fakir adam uyand?, sonra bütün apartman halk?.
Anneler, babalar dumandan bo?ulmak üzere olan yavrular?n? kucaklay?p, ölümden kurtard?lar.
Bütün bunlar?n hepsi, bir TEBESSÜM’ün sonucuydu..."