Bitti…
Bitmeliydi belki…
Parçalanm?? hayatlar?m?z bütün kalm?? bir hayali kabullenemezdi. Mutlulu?a kurulabilecek ütopyalar için ruhumuzda besledi?imiz tebessümler, ölüm tehlikesi olan tellerde as?l? kalm??t?. Bir hayat izdü?ümünde son viyadükte kaybetmi?tik birbirimizi. ?imdi bunla yok bizi…
Birbirimize kay?p olmak hayatta var olma oyunumuzdu demek ki. Sen gitmeliydin. Bense; gitme demekten öteye gitmemeliydim. Öyle ya gitsem de dinlemezdin.
Kullan?lmam?? tüm gülücüklerini bana ba???l?yor ?imdi dünya. Sense; ömründeki tüm gitmeler için "elveda"lar topluyorsun az???na. Gitme diyenleri dinlememek içinse ç??l?klar yerle?tiriyorsun kulaklar?na. Oysa ben; az???nda duran "elveda"lardan bihaber dü?eyazm??t?m tek heceye. Sonra dü?´e yazm??t?m her yolun sonunda sana dü?ü?lerimi. Hüzne çalan bir sonbahar vaktinde eski kitaplar?n aras?nda biriktirdi?im bir y???n küflenmi? yaln?zl???mla yineliyorum seni. Sonra; içimin deruni çöl gecesinden sesleniyorum sana: ´bana susacak kadar ben, konu?acak kadar sen laz?m´ diyorum.
Sen olmuyorsun ben "sus" kal?yorum…
Suskunlu?um tahrip olup harflere dönü?üyor. Ve ben sana dair kurdu?um tüm cümleleri mahya yap?p yüre?ime as?yorum. ?çimdeki özneli?in devam ediyor. Hayat?mda bu kadar önemliyken önemsiz bir edat´a dönü?menden korkuyorum. Bu yürek mizanseni bir monologdan olu?uyor; diyalo?u hiç olmayacak biliyorum. Ve sen sand???m tüm hayallerini içimin hayat akordu bozulmam?? yanlar?na sakl?yorum.
Sonra gitar?m?n tellerine sat?yorum ac?lar?m?. Ac?ya bulanan tellerime vurdukça parçal?yorum parmaklar?m?.
Geceler titrek elerime bula??yor her sabah. Giden "ay"a sat?r uçlar?nda kalm??, bir sat?rdan di?erine dü?ememi? hasretlerimi teslim ediyorum. Gelen "güne?"e yüzü hüzne bakan ?ark?lar besteliyorum. Bir ç??l?ktan uyan?p di?er bir ç??l??a gözlerimi yumuyorum. Ve sen sand???m bütün hayallerini içimin hayat akordu bozulmam?? yanlar?mda sakl?yorum.
Do?ru yolundan ?a??yorum nefes alman?n. Bir yerde veresiye olmayan ölümler ç?k?yor kar??ma, bir hüznümle bir damla gözya??ma al?yorum hepsini. Birini ölüyorum. Sonra bir nefes daha al?yorum can s?k?c? bir senfoni tad?nda. Sonra ikinciyi ölüyorum. Ölmeyi bile beceremiyorum.
Ruhumun dallar?nda yedi veren ac?yla günler eskitiyorum. Dünlerime tuz bas?yorum yan?na yar?nlar? hapsederek. Ne seni bulabiliyorum bu zifiri karanl?kta ne de kendimi. Tüm sevgim kula??na f?s?ldanm?? bir masald? belki. ?çimde kopan k?yamete, ensemde vurulan dü?mana ve avuçlar?mda biriken nefretime inat yudumlamal?yd?m hislerimi. Sana adanm??; ama benden ötesi olmam?? f?rt?nal? bir yolculuktu bu. Haniydi mutlu olamama de?ecek yâr?
Yoklu?una var olmay? denedim durdum. "ünlem" dedin korktum, "virgül" dedin konu?tum, "nokta" dedin sustum, "ayraç" dedin ve kayboldun. ?smimi isminden ay?ran i?areti sen buldun. Bense; yine yoklu?unda var olmay? denedim durdum. K?r?lmak üzere olan bir kalemle, k?z?ldan siyaha çalan bir günde sana ?iirler kurdum. Bir hayat izdü?ümünde, son viyadükte birbirimizi kaybetmi?li?imizi, bulunmazl???m?z? hayat denilen iki ç??l?k aras? bir nefesten ibaret olan oyunun ac? sahnesi sayd?m. ?çimi bu denli yakmaya sen yanlar?mdan ba?lad?m…
?imdi hangi rakam? versem sonucu sen ç?kar? Hangi seni versem sonunda mutluluk yüzüme bakar? Yok, bu i?lem ancak e?itsizli?e yol açar.
?smin ba?tan sona a?lamakl? bir ömre bedel… Kay?ps?n bana, benli her ?eye, belki de en ba?ta kendine… Kay?b?z birbirimize. ?çimin derinlerinden; koca okyanuslar? a??p gelmi?, tüm harfleri hayata devirip kalbime ans?z?n dü?üvermi? bir "mim" oldun. Öyle bir "mim" ki; "elif" i silmi?, "be" yi yutmu?, "te" yi unutmu?, "se" yi uyutmu?… Kendini bir tek "mim" de bulmu?. ?imdi yüre?imdeki "mim" in göz kapaklar?ma dü?üyor. ?ntihar?na ramak kalan tümceler yak?yor beni. Ben ki kaç nefesimi asm??t?m idam sehpas?nda. Son dile?i hep sendi nefeslerimin. Ve ben, son dile?i gerçekle?memi? hayata prangal? bir mahkûm.
Gökten y?ld?zlar ya??yor üstüme. Birini tutsam di?eri kaç?yor. Pay?m?za dü?enlerden pay?ma dü?enleri al?yorum.
Yoksun … Yok oluyorum…
Yaln?zl???m? demliyorum sensizlikte. Sesimin yamaçlar?na a??tlar yaslan?yor. Yoksun desem de hep vars?n bende. Kalemden ve kelamdan ç?kan sözler sana. Yeteri kadar yakt?n bendeki ‘od’u. Hadi git harf harf tümcemden, kalma sat?rlar?mda. Kay?pl???m?z tüm cümlelerimi süpürüp gitsin. Bende “ben”den ba?ka “sen” olmas?n. ‘Lâl’li?i arma?an edeyim kalemime. Hadi git harf harf... Kalma bende…
Sen de böyle cayard?n demek ki ç?kt???n yoldan. Oysa ayn? giyotin alt?nda, ayn? ritimde soluklayacakt?k ölümü. Ayn? ba?lang?ca uyan?p ayn? sona göz yumacakt?k. ?imdi ise;
Yok(oluyor)sun… Yok(oluyor)um… Yok(oluyor)uz…
Tüm notalar? yar?m b?rakt?k kulaklar?m?zda. Yar?m sözler, yar?m ?ark?lar, yar?m ?iirler… Ba?l??? sana teslim edilmi? olan bir yaz? bendeki, sonunu ayr?l???n imzalad???. ?imdi hangi ya?am içine s??d?rabilir ki beni, sensiz? Sensiz ask?da kalmaz m? soluklar?
Kara kalemimden damlayan kara, senmi?sin me?er. Ben hep seni çizmek için u?ra?m???m y?llarca ve o çizemedi?im hem de silmeye k?yamad???m eksik yüz seninkiymi?. Ben senle sevdim asl?nda beyaz?ma sadece siyah? çizmeyi. Tüm renklerimi kay?pl???m?zda demli bir çay gibi yuttum.
Yüzümde git gide derinle?en hüzün çizgileriyleydi kavgam. Her sava?ta yenik dü?mü?lü?üm onlarayd?. Tüm gülücüklerim sende as?l? kald?. Ceplerime doldurdu?um hasretle yürüyorum ?imdi yollar?. Aya??m iflah olmaz yaln?zl?klara tak?l?yor. Bizi bulmak ad?na kendimden vazgeçtim san?rken, dönüp bakt???mda ard?mda kalan ben de?il hayat oluyor. Ac? mayas?yla yo?rulmu? dünler, çal?nt? yar?nlar ve tam yüre?inden kur?unlanan bir ömrün portresi kara kalem sat?rlar…
Günün gecesine çeyrek var. Kalemiminse; günayd?nl???na “bir” var. Tüm sat?rlar?m hala uyanmam??ken, hadi git harf harf tümcemden.
Pimi çekilmi? bir ba?kald?r?da y?k?ld? umuttan yapt???m kaleler. Ate?ten bir gömlek giydim; y?ld?zlar ya?d? üstüme. Duvar?ma ast???m saniyeler dü?üyor ellerime. Özgürlük beyaz güvercinlerin bile pay?na dü?müyor ?imdilerde. Yaz?yorum. Her m?sra bir ölüme teslim bundan böyle… “Az gittim, uz gittim…” masallar?na kanmayacak kadar yürüdüm hayat yolunda. Harabe kentleri buldu hep duraklar?m. Dara?ac?na ast?m feryatlar?m?. Neye hüküm giymi?se zaman, geçit vermiyor an?lara. Kurdu?um tüm teselli cümlelerini gözya?lar?ma sunuyorum. Dü?lerim ç?nl?yor. Söylesene bana sevmek hangi dü?ten artakalan bir ?st?rap? Bir çift a??tla gidebilir miyim yar?nlara? Ad?m ad?m içine yürümeye çal??t???m sevda neden açmad? ki mührünü bana?
…
?imdi gün için gece, kalem için sabah. Hala gerçe?imde yok; ama sat?rlar?mda gizli ismin. Sana yol almaktan yorulmu? son nidam? savuruyorum gö?üme;
HAD? G?T HARF HARF TÜMCEMDEN… KALMA BENDE…
